Seneler önceydi,
Sardım kollarımı boynuna
Yemin ettim tanrıya
asla ayrılmamaya.
Ufak bir hücrene gelmesin zarar.
Bitmesin hiç bu bahar,
Bizim üç tane yoncamız var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




..Mümkün olsa beraber ölsek,
Bu dünyaya öylece veda etsek.
Son sayfayıda bitirsek.
..Başarının devamını dilerim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta