1972--Osmaniye -Finike
hayatta gerçekle,iç gerçek arada
indirgenemez sınırı yeterince
gösterdi. sevginin ışığında kendini
gerçek olaylar,gerçek rüyalar birde
özdeşleşiriz otomobilin kanepesinde
başka türden bir gerçeğin kıyısında
peşinde yorulmadan, giran olmadan
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta