Zambak çiçeklerinin gölgesinde bir böcek,
Ne kadar mutluysa ben yanında hep öğleyim.
Sen yanımda olunca kalbim oynuyor köçek,
Senden ayrılmaktansa dilerim ki,öleyim.
Baharda böcekler hiç çiçeksiz yaşayamaz,
Bende o böcek ruhu,sense o hoş çiçeksin.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta