Zambak çiçeklerinin gölgesinde bir böcek,
Ne kadar mutluysa ben yanında hep öğleyim.
Sen yanımda olunca kalbim oynuyor köçek,
Senden ayrılmaktansa dilerim ki,öleyim.
Baharda böcekler hiç çiçeksiz yaşayamaz,
Bende o böcek ruhu,sense o hoş çiçeksin.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta