Yüreğimi kara bulutlar kaplıyınca,
İlkbahar bana ilaç gibi gelir.
Üzgün yürek,yorgun bedenim,
Sanki canlanır.
Yaşa başa bakmadan,
Yemyeşil kırlarda,
Yuvarlanmak isterim.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




İnsanın içinde doyumsuz yaşam sevgisi varsa, yaşamın tüm güzelliklerini görmek ne kadar içten ve duyarlı olur. İlkbahar ve insan güzellikleri birlikte yaşamasını bilen iki olgu.. Yeniden dirilmek, silkinmek, doğrulmak, doğadan yeni dirimsel güçler almak... ve yaşamak en doğrusu yaşamak...
Başarılar.. çok güzel ve içten dizelerdeki yalın duruluk insanın ruhuna bir kat daha duyarlılık katıyor.... Yaşasın ilkbahar... mutlu olalım çocuklar kadar....
Sıkıntıların panzehiri doğayı, ne güzel ve duyarlı anlatmışsınız Armağan Hanım, bir doğa dostu olarak sizi kutlarım. Sevgi ve saygılarımla esen kalın!(10on)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta