İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İnsanın içinde doyumsuz yaşam sevgisi varsa, yaşamın tüm güzelliklerini görmek ne kadar içten ve duyarlı olur. İlkbahar ve insan güzellikleri birlikte yaşamasını bilen iki olgu.. Yeniden dirilmek, silkinmek, doğrulmak, doğadan yeni dirimsel güçler almak... ve yaşamak en doğrusu yaşamak...
Başarılar.. çok güzel ve içten dizelerdeki yalın duruluk insanın ruhuna bir kat daha duyarlılık katıyor.... Yaşasın ilkbahar... mutlu olalım çocuklar kadar....
Sıkıntıların panzehiri doğayı, ne güzel ve duyarlı anlatmışsınız Armağan Hanım, bir doğa dostu olarak sizi kutlarım. Sevgi ve saygılarımla esen kalın!(10on)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta