Göğsü yarıldı yeryüzünün.
Tohumlar toprağın bağrını deldi.
Ölümün ellerinden tutarak.
Yeryüzüne yeniden can geldi.
Derin bir uykudan uyandı dünya.
Yeşerdi yapraklar. İlkbahar geldi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta