ilk yaz aydınlığı pencerem
gözlerin akşam buğusu
şarklı kalbimi kanatır
sorgusu sofuca bakışların
yüzün kilim zarifliği
dokunmuş kibar duruşun
bir güz sonrası yemişi
durgun gözlerin demlensin
içimde derin bir göl kımıltısız
kirpiklerinden inci düşünce
başlıyor büyük uğultu
sorgusuz sualsiz susun
ilk yaz sensiz olmuyor sevgilim
düşümdeki dal kırığı
kalbim kanlı bir kristal
yolları kes yaz gitmesin
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta