ilk yaz aydınlığı pencerem
gözlerin akşam buğusu
şarklı kalbimi kanatır
sorgusu sofuca bakışların
yüzün kilim zarifliği
dokunmuş kibar duruşun
bir güz sonrası yemişi
durgun gözlerin demlensin
içimde derin bir göl kımıltısız
kirpiklerinden inci düşünce
başlıyor büyük uğultu
sorgusuz sualsiz susun
ilk yaz sensiz olmuyor sevgilim
düşümdeki dal kırığı
kalbim kanlı bir kristal
yolları kes yaz gitmesin
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta