ilk yaz aydınlığı pencerem
gözlerin akşam buğusu
şarklı kalbimi kanatır
sorgusu sofuca bakışların
yüzün kilim zarifliği
dokunmuş kibar duruşun
bir güz sonrası yemişi
durgun gözlerin demlensin
içimde derin bir göl kımıltısız
kirpiklerinden inci düşünce
başlıyor büyük uğultu
sorgusuz sualsiz susun
ilk yaz sensiz olmuyor sevgilim
düşümdeki dal kırığı
kalbim kanlı bir kristal
yolları kes yaz gitmesin
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta