İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiirinizi kutlarım...bol şanslar....Mehmet Karlı
İstanbulu bizdeğil,istanbul bizi aldı. O dağların soylusu küheylan yolda kaldı. Beton duvarda hapis, yayalam yürekte kaldı, değil biz istanbulu istanbul bizi aldı. Akrabalar el olmuş gözlenen yol yel olmuş. İstanbul bizi aldı insanlık yolda kaldı. Cenneti soldurmuşlar betonla doldurmuşlar. İstanbul mahzendeki küflü tabloda kaldı. İnsanların içi boş kim içlerini çaldı? Fatihin sevgilisi sanattan geri kaldı. Beyinleri çıkarıb samanla doldupmuşlar. Yüreklerden sevdayı manukyanlarmı çaldı. Bizi bizden calanlar ruhumuzuda caldı. Boğazın hatırası truvalarda kaldı. Çağlara ufuk açan çağ gerisinde kaldı. İstanbul truvada bizede varoş kaldı. Mehteranın haşmeti imdi gölgede kaldı. Fatihe fatihayı bethhovndan devlet çaldı. Şaiirin yüreğinde gerçek istanbul kaldı. Yinede umutvarız yeni güne az kaldı. Eşek meydanda kişner,atlara fayton kaldı. Bizede gemileri gökten yürütmek kaldı. Çağların anahtarı miras dedemden kaldı. Pusatımı kuşandım bir tek besmelem kaldı. Necati Gedikoğlu.. '
Rumuz: ercan_urcar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta