24.12.2003 Ankara/Altındağ
Ama karanlığa, nefretin çukurlarına çevirdiğimde,
O, gözyaşı donduğu gökyüzünün donduğu yer,
Her şeyi donduran, kırılgan ve acımasız güzellikte.
İçimde ateşin çılgınlığı hem buzun keskinliği var;
Eşle yanmalı ruhlar, buzla donmalı zaman.
Her biri dünyayı kendi yoluyla yok etmeye muktedir.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta