Muhammed (sav) Bin Abdullah kırk yaşına gelince
Toplumdan uzaklaştı Nur dağına yol aldı
Hira mağarasında o, inzivaya girince
Her gecesi tefekkür her gün ayrı hal aldı
Bir gece köşesinde tefekkürle meşgulken
Cebrail karşısına çıktı ‘’oku! Ey’’ dedi
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta