Seninle ilk tanıştığımız günü hatırlıyormusun ey sevgili,
Hani yazın sonlarıydı,
Hazan vakti yaprakları tehdit ediyor
sarartıyordu,
Oysa bizim aşkımız sağlam temele oturmuş,
hiç bir mevsimin gücü,
aşkımızın yapraklarını soldurmaya yetmiyordu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ilknur yengemi öpüyorum..ama üzülme be arkadşım yine gelir... mutlu olursunuz... tam puan..
Dostluklar candan olmasalar dostun duygularını anlayamazlar demekki dostluğunuz çok güçlüki böylesi güzel duygularına tercüman olmuşsunuz hemde en zor olan arenada şiirde yani..Kutlarım dost tebrikler..
Harika bir şiir okumanın bahtiyarlığındayım teşekkürler..Kalemin daim olsun...yunus karaçöp
Çoooook güzeldi. Can Tbr Ederim Şiirlerini okumaya devam ediyorum Bilgin Olsun Kalemini seviyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta