Varsın kaybolsun yıllarım, varsın bitsin emellerim.
Ellerim bırakmaz yazmayı sana, düşüncelerim sana kafiye olmayı bırakmaz.
Şarkımın ilk başlangıcında bile kapansa müziğimiz, kulağım da mırıldanırım sana, koynuna, her daim.
Başlatırız dansımızı, belki birazdan bitecek olan son anımızı.
Ayağın vursun toprağa sağa ve biraz da sola,
Sar kollarını belime, boynuma.
Şimdi son meltem yar ikimiz dediğim yurdumuza,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta