Varsın kaybolsun yıllarım, varsın bitsin emellerim.
Ellerim bırakmaz yazmayı sana, düşüncelerim sana kafiye olmayı bırakmaz.
Şarkımın ilk başlangıcında bile kapansa müziğimiz, kulağım da mırıldanırım sana, koynuna, her daim.
Başlatırız dansımızı, belki birazdan bitecek olan son anımızı.
Ayağın vursun toprağa sağa ve biraz da sola,
Sar kollarını belime, boynuma.
Şimdi son meltem yar ikimiz dediğim yurdumuza,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta