Maşuk olurmuş aşığın derdine çare,
Maşuğu aşık olmayana kim ne çare!
Cevabını bilen de söyler mi ki yare?
Kendi geçemedikten sonra hep biçare.
Boşalan gönlü sevgi doldurur,can pare,
Uğrunda erdirir seni hep hakikate.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta