Kimseye verebileceğim aşk kalmadığında
kimsenin yanağını okşamaktan haz almadığımda
öpücükler benim için anlamını sonsuza dek yitirdiğinde
o çok çekici kadın tenleri
o hamur renkli, pürüzsüz, cilalı kadın bacakları
kırmızı dudakları, bordo ojeli tırnaklı pürüzsüz ayakları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta