Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
saklanbac oynadim tabii los sokak lambalarinin altinda ve de kosebasinda.,
Kisa pantalonlu cocuklar ve kirmizi entarili kizlar,
Karanlikta saklandigimizda atesbocekleri yerimizi belli eder,
Kizlari opecegime, ebelenirdim hep Ben.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta