Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir bahar özleminin güzel bir anlatımı.' Dopdolu bir yaşam sinmiş, anlatılmaz kokusuna'....nice kokulu dünyalarımız olsun.
Recep Uslu
İlk müjde ; umutların her an pencerede bir dal kadar yakın olabileceği ise , ne güzel...
Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta