Sanki ilk kez geldim bu kasabaya,
Çevrem yabancı,her şey bomboş; anlamsız.
Kendimi,boşa da olsa,
Konuşmak için yaratılmış sayardım.
Oysa şimdi ağzımı açıp konuşmak,
Şarkımızı mırıldanmak bile zor geliyor...
Kendimi yaşam dolu biri sanırdım,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta