Yokluğunu dilenir varlığınla hayat bulup sevdaya dönüşürüm
sen gidince kurmuş bedenimin bu toprakları
sevinçten akıttığın gözyaşların yağan yağmur damlalarıyla hayat buluyorum
ölümcül hastalığa dönüşen sensizliğin karşısında öylece çaresiz kalırım.
Göz yaşlarımda akıttığım damlalar senin yağmur damlalarına karışınca
bazen Fırat bazende Dicle olurum bazende uçsuz bucaksız çöl olurum Mezopotamya'ya insanlığın ilk başlangıcın adıysa bu tarihin güzelliği
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta