Yine aynı ben yeni güne uyanan
Yine aynı güneş her zaman ki gibi sıradan
Fazladan aydınlık, karanlık gelecekse ardından
Üşüyorum, korkuyorum ilk gün ki gibi
Yalnızlığı kokluyorum gittiğinden beri
Yine aynı sözler dudaktan çıkan
Yine aynı bekleyiş içimi donduran
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta