ilk gördüğüm gün dilara
şehir mesaisini bitirmişti
akşam üstüydü
kaldırımlar yorgun
insanlar aceleydi
ben geç kalmıştım hayata
sen yürüyordun
saçların rüzgârla anlaşmalı
yüzünde telaşsız bir hâl
benim içimdeyse
ansızın duran bir saat
o gün anladım
bazı kadınlar bir adamın
bütün geçmişini
tek bakışta hükümsüz bırakır
ne yaşanmışsa
itirazsız silinir
dilara
ben seni o gün
bir ihtimal olarak sevdim
olmayacağını bilerek
bilmek daha ağırdı
ama susmak daha doğru
bir sigara yaktım
dumanı sana benzettim
dokunulmaz
dağılır
geriye koku kalır
ilk gördüğüm gün
hiç konuşmadık
zaten konuşsaydık
bu şiir yazılmazdı
bazı başlangıçlar
sonsuzluğa susarak gider
sen geçtin
ben kaldım
şehir yine bildiği gibiydi
ama bende
bir şey artık
eski yerinde değildi
ilk gördüğüm gün dilara
benim için
her şey
biraz daha gece oldu.
Kayıt Tarihi : 24.1.2026 21:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!