İlk Fotoğraf Şiiri - Çağatay Koyuncu

Bir savaş meydanındayım ben.
Açlığın,susuzluğun,hastalığın
Aklımı oynatmanın ortasındayım
Etrafım çok sessiz.
Sadece yaralıların kısık sesli
İniltileri,duaları,
Genç bedenlerinin
Son çırpınışları var duyabildiğim.
Ne kadar çok yıldız varmış gökyüzünde.
Hiç bilmezdim ben.
Sol elimde ay desenli bir yüzük,
Sağ elimde çektiğim ilk fotoğrafın.
Üzerinde montum ve yorgun tatlı tebessümünle.
Yalvarırım sana Tanrım bu gece alma canımı.
Yarını değil onu bilmek istiyorum sadece.
Kaldır beni Tanrım.
Yıldızların arasından gidelim.
Götür beni sevdiğime.
Yatır beni dizlerine.