Yakılır doğum günü pastasının üstündeki mumlar kibritle.
Mumlar sönmeden haplar alınır, sonuç intihar.
Üflenseydi muma ruh kaybolacaktı, kavuşulamayacaktı özgürlüğe.
Ruhundan olmamak için, mumlar sönmeden gidiliyor ölüme.
Üflemeden dileğini tutuyor, kendi hayatına son veriyor.
Mum yanması için kendini yakıyorsa, o da yanmak için hayatını intiharla yakıyor.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta