Yakılır doğum günü pastasının üstündeki mumlar kibritle.
Mumlar sönmeden haplar alınır, sonuç intihar.
Üflenseydi muma ruh kaybolacaktı, kavuşulamayacaktı özgürlüğe.
Ruhundan olmamak için, mumlar sönmeden gidiliyor ölüme.
Üflemeden dileğini tutuyor, kendi hayatına son veriyor.
Mum yanması için kendini yakıyorsa, o da yanmak için hayatını intiharla yakıyor.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta