Kainatım, ışığım, kadim dostum... Bu, sana ilk direnişim değil.
Bir devrimci gibi diktatör sokaklarında,
Bu sana ilk yenilişim değil.
Kalbimden kanım gibi, nüfus ederken seni,
Bu bileklerimi ilk kesişim değil.
Kainata yakarış adlı yazgılarımda,
Baktığımda sana ağladığımda,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta