adımlarım ilk defa yorgun böylesine
arıyorum o Süreyya’yı candan geçercesine
yürümediğim kaldırım taşları müstesna
her durağın son yolcusu olarak
bindiğim otobüs pencerelerinden
seni görebilmenin umuduyla baktığım
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta