Mükemmel değildik. Masal kitaplarındaki gibi pürüzsüz bir başlangıcımız olmadı. İlişkimizin ilk çatlağı, bir bardak misali yere düştü ve paramparça oldu. O an, aşkın camdan yapılmış bir illüzyon olduğunu düşündüm. Ama sen, o parçaları toplarken elimi tuttun. Yaralarımızı, kusurlarımızı ve en başta birbirimize verdiğimiz acıları kabul ettik. O çatlaklar, aslında bizi daha güçlü bir zemine oturttu. Şimdi, ilişkimiz o eski çatlak yerden yeniden inşa edilmiş bir sanat eseri. Biraz yamalı, biraz pürüzlü, ama içinden ışık sızan. Ve ben, o ışıktan başka hiçbir yerde yaşamak istemiyorum.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta