Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Güzel noktaya değinmişsiniz. Zaten bu yüzden kitabın adı "Karanlıktan hatıralar". O aşırı duygusallığın doruklarında yazılmış şiirlerdir bunlar.
Her şeyin aşırısının zarar olduğu bedihidir. Sevmek olayı da aynen öyledir. Sevgi İlahi, fıtri, makul ve tıbbi ölçüleri aşarsa, hem sevene hem de sevilene faydadan ziyade zarar verir. Günümüzde yaşanan birçok olumsuz hadise, bu gerçeğin delili ve senedidir. Yani, sevmeye layık olan birisini kararında sevmek iktiza eder. Yoksa, iki cihanda da bedbaht olmak o kişinin kaderi olacaktır.
Güzel noktaya değinmişsiniz. Zaten bu yüzden kitabın adı "Karanlıktan hatıralar". O aşırı duygusallığın doruklarında yazılmış şiirlerdir bunlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta