balkonu asma ağacından bir evleri vardı
her akşam aynı saatte,aynı yerde oturur,
sanki benim geçmemi beklerdi.
kimseye çaktırmadan bakardım ona
gülerdi içten içten,
el,dudak işareti yapardı hafiften.
bir gün!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta