İkimizden öte kimseler yok yeryüzünde,
Bir sen, bir ben, bir de bu cennet bahçesi,
Onun için bir senden sz ediyorum, bir doğadan,
Denizlerden, ormanlardan, dağlardan,
Arılardan, çiçeklerden,
Böceklerden, kelebeklerden,
Ağaçlardan, yapraklardan,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta