İlk Aşk Şiiri - Celal Özdemir

İlk aşkım,
Adını söyleyince ürperen sesimdi benim.

Ne sevmesini biliyordum,
Ne de vazgeçmeyi…
Sadece inanıyordum.

Bir bakışla büyüdü içimde,
Bir gülüşle yer etti kalbime.

Dünya küçüktü o zaman.
Bir sen vardın,
Bir de masum hayallerim.

Elini tutamadım belki,
Ama yıllar geçti,
Hâlâ aynı yerden sızlıyor hatıran.

İlk aşk dediğin
Unutulmaz değil…
İyileşmez.

Mazide kaldın sanırlar,
Oysa her yeni sevdanın başında
İlk seni arar kalbim.

Çünkü insan
Bir kere saf sever,
O da ilk aşkını.

✍️ Celal Özdemir