Açtık gözlerimizi Dünya'ya
en güzel kıyısında Marmara'nın;
ahşap, tuğlalı evler sokağında.
Çok yakındı deniz ve evlerimiz
aramızda dört yaş vardı,
sen benden küçüktün.
Doğa ile iç içe büyüdük,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta