Açtık gözlerimizi Dünya'ya
en güzel kıyısında Marmara'nın;
ahşap, tuğlalı evler sokağında.
Çok yakındı deniz ve evlerimiz
aramızda dört yaş vardı,
sen benden küçüktün.
Doğa ile iç içe büyüdük,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta