Yeni bir başlangıcın hevesi ile yazılan satırların heyecanı titretiyor yorgun kalbimi.
Layık olamamanın korkusu;
Ellerime iniyor
Bir yudum daha içiyorum bitmesini istemediğim hayattan…
Şimdi sabahların sessizliği var
Saatlerin yakınlaştıran sesi
Ne hasret giderse uzun yelkovan kısa akrep gölgesinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta