Küçücük bir ormandayım, önüm arkam çok uzak
Gideceğim, yırtacağım bu ağaçları sinirle
Arıyorum ne bulacağımı bilmeden
Kendimi soyuyorum ağaçların arasında
Burası hiç bitmiyor, ama ben gidiyorum
Bir kendimi bir de seni arıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta