Aralıklı perdeden sızan ay ışığı.
Ilık ılık ışıltın odamın karanlığını.
Işıltının huzuruyla kapattın göz kapaklarımı.
Biçtin çevremde türeyen yabani otları.
Güllerle süsledin hayalimin yollarını.
Kapattın devreden hüzün frekansını.
Bahtiyarlıkla dillendirdin dilsiz yarınlarımı.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta