Hayatı duymuyorum çokça seste artık
Belki yokluğundan belki hakikat sağırlık
İnsanlar konuşuyor, bazen yüzüme bakarak
Bazen de hissediyorum arkamdan, ama günahlık
Çünkü ya bir kulağım hep çınlıyor ya biri hep kızarık
Konuşuyorlar da gözlerimin dili gibi, sesleri körce kısık
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta