Sabır tükenmeden ömür bitmeden
Dön artık bana sen naz etmeden
Dilin söylesin gönüller sevsin
Sevgimiz ele dile düşmesin
Feleğe bir söz söylemedikki
Nasıl ikna olacaksın
Beni kimden soracaksın
Kolay değil gurbet elde
Beni nasıl bulacaksın
Belki vazgaç diyeceksin
Sözlerim çok ciddi alma hafife
Cok ısrar edersin ama nafile
Neler çektim neler beni iyi dinle
Kendime sözüm var sevmeyeceğim
Yürümek isterim yaya olsada
Kimden yanasin söylermisin
Çektiklerimi bilirmisin
Cekil karşımdan git yanımdan
Şimdi kendime yabancıyım
Kırdığın gönül bini gecti
Kendini koy yerime
Çekermiydin bu çileyi
Kendini koy yerime
Çekermiydin bu sefilliği
Bilek güreşi gibidir gurbet
Ne hallere düştün gönlüm bilerek
Tükettin kendini isyan ederek
Döndün.sırtını.dünyaya küserek
Değmez üzülmeye kendini yaşa
Sil gönlünden artık Unut ismini
Nispet eder gibi tipik hareket
Şu güzel itadem sağlam bereket
Cevap versem söze sunu felaket
Söyle bu tavrınla kim sever seni
Diyar diyar gezdim avare oldum
Sabahın ilk ışıkları
Kötü haber geldi gibi
Dün akşamdan bana kalan
Bir ayrılık vakti gibi
Söyledim kac kez susmadın
Ömür oldum.sana nefes
Kıymet bilmez biri çıktın
Çok acılar verdin bana
Güzel dünyamı sen yıktın
Uzanan el öldüm sana
Bazen soruyorum kendi kendime
Sevmek te neymiş benim neyime
Gönül vermişim sahte birine
O na eğlence köleyim sanki
Hüsrana uğradi benim sevgim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!