1963 yılında Trabzon'un Maçka ilçesinde doğan eğitimci şair İlhan ÇOLAK(OĞLU) , ilkokulu Maçka'nın Esiroğlu beldesi ve İstanbul'da zor ekonomik şartlar altında bitirdi. Ortaokulu Esiroğlu'nda, liseyi Trabzon Lisesi'nde okuyup, Trabzon Yomra lisesi'nden mezun oldu. 1979 yılında A.İ.T.İ.A. Eczacılık Fakültesi'ne girdi ve ikinci sınıftan ayrılarak Almanya'ya ailesinin yanına gitmek zorunda kaldı. Goethe -Enstitüsi'nde Almanca dil eğitimi alarak yurda döndü. 1982 yılında girdiği Selçuk Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi'ni 1986 yılında bitirdi. Almanya'nın Frankfurt/Giessen Üniversitesi'nde yüksek lisans eğitimine başladı fakat vatan hasreti ve ailevi nedenlerden dolayı yurda dönmek zorunda kaldı. 1989 yılında askerlik görevini Ankara ve Gaziantep'te yedek subay olarak tamamladı.
Ankara'da bir süre basın-yayıncılıkla uğraşan şair uzun yıllar özel öğretime bağlı kurumlarda Trafik ve Çevre bilgisi dersleri verdi. ÇOLAKOĞLU doğa zekasına sahip ve tam bir doğa aşığıdır. Doğa ile iç içe olmak onun en büyük tutkularındandır. Deniz, göl, ırmak, doğal güzellikler, yeşil çevre onun vazgeçemeyeceği unsurlardır. Kamp hayatını ve avcılığı sever. Çocukluk yıllarının büyük bir bölümü Trabzon-Maçka ilçesinin Esiroğlu beldesinde geçmiştir.Köyünün ve çevresinin doğal güzelliklerini görmeden gurbette bir yılı zor geçirir ve her fırsatta memleketini ziyarete gider.
Şiire olan ilgisi ortaokul yıllarına dayanır (1973) . O yıllarda matematik derslerinden pek hoşlanmaz ve o derslerde öğretmenlerinden gizli kendisi ve arkadaşları için aşk şiirleri yazmaya başlar. Daha sonra vatan, gurbet, yalnızlık, hasret ve doğa konularıyla sürdürür. Eğitim-öğretim faaliyetlerinde, sanat ve sanat etkinliklerine daha fazla önem verilerek, yetişen nesilde insan sevgisi ve kardeşlik duygularının pekiştirileceğine inanan şairin eğitici şiir çalışmaları da mevcuttur. Şair, eğitimde sevgi ve saygıya dayanan bir disiplin anlayışını benimsemiştir. Başarının ise; farklı zeka türü ve öğrenme stiline sahip öğrencilerin bu farklılıklarının keşfedilmesiyle uygulanacak olan yöntemlerde yattığına inanır. Şiirlerinde genellikle serbest ve hece veznini kullanan ÇOLAKOĞLU, pastoral, didaktik ve özellikle de lirik türde şiir çalışmaları vardır. Araştırmacı yazar Rolf İtaliander'in '' Fremde Raus? '' adlı Almanca eserinden çevirileri olan şair Almanca bilmekte ve halen Ankara'da idareci-öğretmen olarak görev yapmaktadır.
Evli ve Bakiye Özge, Bilge, Kağan adlarında üç çocuk babasıdır.
Eserleri
Şiirleri: 1.Mum Işığı. (Çıktı)
2. Çocuklara şiirler. (Çıkacak)
3. Senin için. (Çıkacak)
Hikaye: Yaşamak İstiyorum. (Çıkacak)
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




-
Erhan Gültekin
-
Erdal Can
Tüm YorumlarSevgili Öğretmenim Ben Erhan Gültekin 6/C Sınıfından Şiirleriniz Çok Güzel Olmuş.Ve Çok Beğendim...
Merhaba İlhan,
uzun zamandır görüşemedik-haberleşemedik. İnşallah iyisindir. Şiirlerin çok güzel. Daha sonra ayrıntılı olarak haberleşiriz. Kendine iyi bak.
Selamlar.
Erdal CAN