İlhami Erdoğan Şiirleri - Şair İlhami Er ...

Âlem derse, onların ki söz olur
İlo derse, İlo'nun ki caz olur
Benim sözüm anlayana Saz olur;
Davul-Zurna az diyene ne deyim?
Uçan kuşa Kaz diyene ne deyim?

Uyumak ne mümkün, sevdâ var Ser'de
Gönül Şahin'imi yâre uçurdum!

Ben bu nâmert iklimlerde duramam,
Bırak beni alıp başım gideyim.
Gel eylesen, sana gelip saramam,
Bırak beni alıp başım gideyim.

Ya ol de, ya öl de, yeter çektiğim.

Yollar uzar gider sonsuza kadar,
Dur-durak bilmeyen; Çiledir, gâmdır.
Huzur bineğinin durağı keder,
Türlü isim taşır, bir ismi 'DAM'DIR!

Hasret tarlasıdır dertli sîneler,

Can bedende dururken,
Tövbeye gel, tövbeye!
Kalbin sağlam vururken;
Tövbeye gel, tövbeye!

Kalbi yokla, günde yüz,

Makberî/Ahmet Akkoyun'a sevgiyle__

Niyeti; 'Er kişi' durulur safa,
Herkesin namazı kılınır gardaş.
Kalkmazsa ortadan; Yiğitlik, vefâ;
Makberî bir Yıldız bilinir gardaş!

Hakikâttir Ata sözü söylenir;
'Eksik kişi dîni olmaz! ' diyerek.
Söz buraya geliverir eylenir,
Doğru kelâm som altındır sayarak!

Bad-u tamu, bad-u câhîm farketmez,

Sevdiğiyle haşır olur,
Kişi bilse gerek bunu!
Hemi haşır, neşir olur,
Zındıkânın vâhim sonu!

Müslümâna örnek deyip,

Doksandokuz ismi hakkı’çün dinle,
Bu dediğim heves, hevâ değildir,
Dinle dinle ama cehd edip anla,
Boşuna güdülen, dâvâ değildir!

Cümle mevcudâtı, yoktan var etti,

Nereden başlayıp, neyi yazmalı?
İnsaniyet ölmüş, duyan oldu mu?
Kabrini tez elden, derin kazmalı;
Ulum ulum ulmuş, duyan oldu mu? ____HİDDETÎ

Nereden başlarsan başla, uygundur,