Ey düşmanlık ateşiyle kavrulan insan
Gel pişmanlık ateşinde yan
Bu ateş nemrudun ateşi
Ruhunda ibrahim esintisi
Kanatlan
Gün ikindi
Zamanın yorgun çarkını çevirmede
Vaktin sahibi
Her sabah güneşe gülümseyen toprak
Kızıla dönüyor zamanın ritmine uyarak
Bugün;
Şairler hüzün şiirleri yazdı
Bülbüller ayrılık nağmeleri okudu
Gök ağladı
Güneş söndü
Bir yiğit
Bizi boranlara tutulmaz sanma
Ne bulutlar taşır bizim başımız
Zahirde kedersiz dururuz amma
İçimizde kan tutar göz yaşımız
.......
Büyüsü bozuluyor mevsimlerin
Burun kemiklerimizi sızlatıyor
Kokusu mevsim değişikliklerinin
İçimde; aşktan yana
Islanmamış ne varsa
Uyan!
Ey şimdi bir bozgun yaşayan
Sen değilmiydin
Umutlarla beslenen hayallerin
Gökyüzüne çizmek için resmini
Tut ki; yalınkılıç çıktın meydana
Tut ki; kurşun yedin alnın çatına
Can feda; gözüpek can düşmanıma
Pusatlı, başı dik, karşı karşıya
Ve ölmek: Ayakta, adamcasına
Çocuklar! Çocuklar!
Buraya gelin
Size yeni oyun öğreteceğim
Yüzünüze kömür karası çalın
El ele tutuşup yere uzanın
Yumun gözünüzü, öylece kalın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!