İlham Perisi Şiiri - Zeki Kaymakcı

Yalnız olan şairlerin, beklentisi hep boşuna
Gereksiz basar dururlar, klavyenin her tuşuna
Anlam yükleyip inanır, gelmeyen talih kuşuna
--Sağa sola savrulmuştur, kalemi öteberisi
--On dört Şubat’ta gelmeye, korkuyor ilham perisi.

Beklemeye doyum olmaz, bir perinin gelişine
Yalnız olan hasret kalır, gelip zili çalışına
Az sonra gelecek diye, hayallere dalışına
--Beni bile güldürüyor, bu hikayenin gerisi
--On dört Şubat’ta gelmeye, korkuyor ilham perisi.

İçinde bir aşk olmayan, aşka nasıl şiir yazar
Bugün geçsin, yarın bitsin, gelsin hele şöyle pazar
Neler yazacağım neler, inşallah değmesin nazar
--Bu gece dertlerin bile, bize düşer en irisi
--On dört Şubat’ta gelmeye, korkuyor ilham perisi

Keşke gelse kahve yapsam, şöyle karşılıklı içsek
En anlamlı hecelerden, bu geceye şiir seçsek
O söylese ben söylesem, sonra kendimizden geçsek
--Bunu yalan söyleyerek, korkutmuş kesin birisi
--On dört Şubat’ta gelmeye, korkuyor ilham perisi.

Bir başka şairi gördüm, tek başına oturuyor
İşte böyle günler diyor, hevesimi bitiriyor
Çok çabuk pes etmiş gibi, ümidini yitiriyor
--Bedeni buz kesmiş sanki, büzüşmüş bütün derisi
--On dört Şubat’ta gelmeye, korkuyor ilham perisi.

Neden korkuyor ki neden, gelse ona saldırmayız
Belki öperiz koklarız, ama vurup öldürmeyiz
Periye yürümüş diye, kendimize güldürmeyiz
--Bundan sonra da gelmesin ne ölüsü ne dirisi
--On dört Şubat’ta gelmeye korkuyor ilham perisi…

------------------- 140220200420