Sabahları odama güneş gibi doğan
Aydınlık ve sımsıcak yüzünüz
İçimi huzurla doldurur bendeniz kulunuz
Tıraş suyumu siz hazırlar
Kahvaltıyı yatağıma getirir
Beni giydirirsiniz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




U GÜZEL ŞİİRİNİZE TAM PUAN GÖNDERİYOR BAŞARILARINIZIN DEVAMINI DİLİYORUM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta