Sen bir sevgi uzayısın. Sardım — saçlarının
ayışıklı siyahında ateş böcekleri. Öptüm —
gecenin engin laciverdi soluk alıyor. Alnında
uzayan günün ufkunda yıldızlar oğul. Öptüm
ağzının uzamından. Gecesel herşey derin duru.
Mavi — tinimin sonsuzluğusun, kara — tenimin
enginliği toprak. Sen — güzel aydınlık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta