Siz, ağaçlar, elbet beni bildiniz,
Ben sizden ayrılmış yürür bir dalım.
Ey çamlar, köknarlar, ey yeşil deniz.
Ben kendi kendini sürür bir dalım.
Kırığım, içimden çıkmaz bu acı,
Gün oldu başıma hasretin tacı,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Merhum Reyhani der ki:'Köküme göz dikti kara cahiler,fidansız ormana çevirdi beni.'Ağacı budamak ya da dalını kırmak o ağacın daha güçlü filiz vermesine vesile olabilir.Nitekim bu durumu iyi bilenler,ya ğacı kökünden sökerler,ya da kesip köküne kezzap dökerler.İşte o ağacın ne ılgıt ılgıt rüzgârı olur,ne de serin gölgesi..Bizim ulu çınarın ne sağlam kökü varmış!
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta