Binmişim hakikât atına, tahta atımı alan varmı.
Varmışım cêmâle,o fırkayı Naciye ile sufi den
İmam imiş,bab’ı üçlere ,sultani nefs cihana dem.
Varisim bekâyı mülke hevayı tahtımı alan varmı.
Ne arar isek bulduk sünnet ile kur-anda.
Kalmadı hırsımız, ne malda, ne mekânda.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta