Doğanın vazgeçilmez gerçeği üremek...
Onun ićn biri dişi, biri erkek olması gerek.
İşte bu dişi doğanın gereği için haykırıyor...
Diyor ki; benim erkeğim ol, doğa gereği,
Âdeta Tanrının emirlerini dile getirerek!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta