İlâhî aşk ile her anı yaşar,
Ruhunda feyz-i meveddet arar.
Ferah kılar gönlü, aşk-ı pâkinde,
Ağyarı bırakır, dostu seçer yar.
Nûr-ı hüda ile yolunu bulur.
Bâkî kalan sevgidir, vefâsı hâr,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta