Nasıl bir araftayım ki,
Ne onunla olabiliyor,
Ne onsuz kalabiliyorum.
Beni çağırsa diyorum,
Düşünmeden giderim,
Gülü gönülden koklayan
Gülü dalından koparmaz.
Gül kokusunu yitirdi diye,
Gül sevmekten vazgeçmez.
Sevenlere günde beş vakit yetmez!
Kalpler, Allah'ı anmaktadır her zaman.
Bazıları, okuma yazma dahi bilmez!
Gönülden okur, gönle yazar o zaman.
Kökü iyi olanın kötü görülmesi hastalığıdır.
Yaprakları yeşil renge döndüren iyi toprak,
İnsanları güzel bakmaya yönelten gönüldür.
Geçip giderler sevda yüklü kervanlar,
Gençliğin baki değil, gönül durup bekleme.
Değerini bilir, seven gönlün sarraflar,
Hiç kimseden, gönül altın olmasını bekleme!
Seversen, kötü sözü işitmez kulaklar,
Dün soğan yerdin, bugün kokusunu sevmez oldun!
Dün neydin ey dost, ne oldu da, bugün böyle oldun!
Dün herkese hayvan derdin, bugün insan mı oldun!
Gel dedim, bilip de unutanlar dergahına, neden gönül koydun!
Hanımefendi, var mısınız, kuşların sesini birlikte dinlemeye
Ama sormayınız ne olursunuz bana, '' o kuşlar, hani nerede ''
Biri sizin, diğeri benim gönlümde, durun, sessiz olun lütfen!
Uçup gitmesin gönül kuşunuz, sizi sevdiğimi söylemeden.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!