Gönül, garip garip,
Onmaz dertlerine,
Hazin hazin ağlar.
Kimse sormaz ona,
Derdin, neden niçin?
Ben bir güzelini gördüm
Beni vardı al yanağında
Ben o beni ben diye sevdim
O ben yoktu hakikatta!
Hiçin içinde bir hiçim!
Hiçim ama, o biçim!
Su an buradayım,
Her an gidebilirim o biçim!
Bir duman gördüm,
Birazcık yaklaştım,
Külde kor buldum.
Henüz sönmemişti,
Üfledim alev oldu
Yane yane tutuştum,
Rüzgarlar kayaları yalarlar,
Tatlarından hiç anlamazlar!
Sular yataklarında yatarlar,
Uykularını bir türlü alamazlar!
Telaş içinde geçer ömürleri,
İnsanlar, tadına varamazlar.
Okunmuş üflenmiş bezleri, türbelere asamadık,
Kapılarının önünde, iki bildik söz için duramadık,
Ayyaşla oturup, hırsızla kapı kapı dolaşamadık,
Memleketi seveni sevdik, acaba kötü mü yaptık?
Kraldan kralcı, hocadan hocacı, soytarı olamadık,
Aşk'ta mağlup oldum diyene rastladım dün gece!
Henüz fark etmemiş korkusuz yürüyordu, o gece!
Söz ettim ona Aşk'tan
Korktu, uçtu telaştan!
Pişman oldum diyordu,
Dönüyordu sil baştan,
Yüreğim çok üşümüştü,
Korkuyordum ben kıştan!
Kaderine kötü kader deme
Allah Kuluna bir kapı açar
Kul gönlünü ona döndüğünde
Küçüklüğümden beri,
Okuyorum kitapları,
Aklımdaki tuvallere,
Çiziyorum resimleri.
Değişiyor insanların,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!