Güneş mi vuruyor gözlerune?
Dönüp bakmayısun yuzume!
Dün geziyorduk, yanak yanağa
Artık gel, herkes kaldi merağa!
Hani sen, finduğun dali idun,
Gidenler, ardından el sallayanları görmedi!
Hepsinin sırtı, giderken kalanlara dönüktü.
Domuzu sıkıştıranları gördüm
Domuzluk da domuzdan domuz!
Bu kareler içinde İnsan aradım,
Anladım ki biz insanlıkta yokuz!
Ben gönlü kırılmış bir şairim
Haydi, göster bana gözlerini
Belki, çizemem ressam gibi
Ama, beyazıma siyah kalemle
Dökebilirim içimden geçenleri
Ağaçlar sık, ağaçlar büyük, uzanmışlar göklere!
Canlarımız var, canlarımız sıkılıyor, canlarımız acıyor,
Ruhlarımız dokunmuş olmalı soğuk mermerlere!
Dokunun, teröristleri halkına tercih edenlere
Dokunun, ülkesini dıș arıya ș ikayet edenlere
Dokunun, ısıran ite, ben insanım diyen leș lere
Dokunun, birliğimize kasteden paralel kalleș lere
Dokunun, baș kasının ekmeğine yağ sürenlere
Dokunun ș ehidimin kanı kurumadan dokunun,
Allah'tan sana gönderilmiş olanı, Mealinden oku!
Okuduğunu içselleştirmek için azim ve çaba sarf et.
Ola ki, apaçık Ayetlere de inanmıyor olabilirsin,
Hiç geç kalma, kendine cebi olan bir kefen doku!
Ağaçları, vakitlice ziyaret eden sonbahar,
Acaba neden bizlere habersizce uğramış?
Gözden, gönülden, ömürden dökülen dökülene!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!