Geceyi ve yolculuğu,
tekamülü ve sonsuzluğu sevişim,
mucizelere ve iyiliğe inanışım sendendir.
Yanında kor gibi yanar,
uzağında bir kardelen çiçeği gibi üşür ruhum.
Bir pervane kelebeğinin çaresizliği
ve aşkıyla kapında bekliyorum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta