Hep sormuşumdur hala sorarım kendi kendime
Nice mahluklar yaşıyor dünyada insanım diye
Ekmek davası dedik geldik gurbet ellere
Niçin geldiğini beyfendi çoktan unutmuş bile
Hayvan gibi akşama kadar çalışıyor
Aylığı eve getirmeden nataşalarla bölüşüyor
Çoluğu çocuğunu hep yalanla anlatıyor
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Yüreğinizdeki esin hiç bitmesin, daima çağlasın.
İnci Germenliler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta